VAN DE Katte n. 133 



Nagelen , gaande veeleer pp het zagte KulTent.L Afdeei,^ 

 je van Vleefch, dat onder aan haare Pooten is. xiv. 

 Pewyl haare Hiel, gelyk in de Aapen, Leeu-^^JJ^^'^^- 

 wen 5 Honden , ver af is van 't voorde van 

 den Voet, kunnen zy gemakkelyk gaan opzit, 

 ten , gelyk men 'f noemt, In 't drinken flab- 

 beren zy, gelyk alle de Dieren, wier Onder- 

 kaak korter is dan de Bovenkaak. 

 Onder de Jïgyptenaaren was de Kat een voor- De Kat 



naame Godheid: men badt ze aan, 't zy in de^^^" Mgod 



.. der Egyp» 



natuurlyke gedaante, t zy in die van een ^^^5^^^'^^^^ 



Menfch met het Hoofd van een Kat. Die eein 

 Kat, 't zy by ongeluk of met voordagt , dood- 

 de , werdt (Ireng geftraft. Indien 'er eene haar 

 eigen dood ftierf, bedreef men deswegens Rou- 

 we ; ook werdt het Dier gebalfemd , naar een 

 gewyde Plaats gebragt en begraven, zelfs met 

 meer Staatie dan een MenfcK By gelegenheid 

 van Brand werdt , naar 't verhaal van Hero- 

 DOTüs, meer zorg voor het behoud der Katten 

 gedragen , dan voor dat van Huis en Goed ^ 

 en van 't leven der Menfchen. Zo ver gaat de 

 Bygeloovigheid , dat zy zelfs de Reden geheel 

 verbant ! 



Gesnerüs verhaalt, dat, ten zynen tyde , in Vjinden 

 Switzerland Menfchen waren , die, niet de Hui- Menfch " 

 felyke, maar wilde Katten aten, na dezelven^^^ Spyze 

 Kop en Staart te hebben afgefneeden ; en ze dan ^ 

 hielden voor een lekkere Spyze. Hy voegt 'er 

 by , te hebben hooren zeggen , dat in het Nar- 

 boneefch Gallie zekere Invvooners de Katten tot 



I. Deel. II, Stuk- Voe<l- 



