V A t D È W E Z E t E N. 195 



Weetende te komen , dozynen de keel af byt ^ j^ ^FDEFii 

 zuigende 'er het Bloed uit. Ook- houdt hy veel XVL 

 vandeEiieren, die hy dikwils , zonder breeken; Hoofü- 



STUK» 



Van de eene plaats naar de andere overbrengt* ^ . 

 Zelfs eet hy Muizen en Inkhoörens , indien hy 

 dezelven betrappen kan $ en fomtyds zekere 

 Vrugten 5 doch geen Kruid of Bladen van Boomen. 

 Deeze Dieren flaapen den gehèelen dag i by 

 nagt loopen zy naar alle kanten 3 om zig van 

 Leeftogt te voorzien^ Zy zyn voor de Honden 

 zeer bevreesd, en, als zy van dezelven in een 

 Bofch overvallen worden , weeten zy zt heel 

 fchielyk , door in de Boomen te klauteren , te 

 ontkomen. Men verdryft deeze Huis-vyandeii 

 door middel van kleine Dashondjes, die ze uit 

 de holen en gaten jaagen om dan te worden ge^ 

 fchooten. Dit gefchiedt niet alleen om deeze 

 Roofdieren te vernielen , maar de Jaagers kun- 

 nen fomtyds van deezen Vangft beftaan , waar toe 

 het Saizoën op 't end van den Herffl of tegen den 

 Winter> wanneer de Vagtenkoftbaarfl zyn, waar- 

 genomen wordt. Men kan ze ook op verfcheide 

 andere manieren vangen; 't zy ineenfoort van 

 groote Rotte- Vallen , doende daar in een leven- 

 dig Kuiken of een ftuk Vleefch tot lok-aas: 't 

 zy met Knippen of Slagen , of met Yzeren An- 

 gels, die men zorgvuldig bedekken moet ; de- 

 wyl deeze Dieren zeer flim zyn. Het gebeurt 

 dikwils, dat een Marter, met den Voorpoot iii 

 een Knip vaft geraakt zynde , denzelven af byt 

 of affcheurt , om zig te redden. Als jtrien zig 



' I. DiCïu II Stuk, Na, mX 



