VAN DE W E 2 E L E N* ttt 



Plantenden Beer 5 die het op de volgende wyze i. AFOEEti 

 fomtyds om 't leven brengt. Terwyl deeze XVï. 

 Dieren flaapen, fpringt de Hermelyn hun in 't^^^J^,^^^* 

 Oor , en byt zig daar in , met zyne fcherpe ^^^^^^^;^,^^ 

 Tandjes , zo vaft , dat het 'er niet afvalt nog 

 afgefchud kan worden, fchoon het groote Dier 

 nog zo vinnig aan 't loepen en tieren gaat ; za 

 dat het eindelyk , geheel afgemat y van eene 

 Rots te pletteren ftort of op eenige andere wy- 

 ze fneuvelt. Even zo gaat ook de Hermelyn 

 fomtyds op een llaapende Arend of anderen 

 Vogel zitten , die met denzelven opvliegt en zd 

 lang gebeten wordt, tot dat hy eindelyk, door 

 Verlies van kragten en Bloed , ter aarde valt. 



De Ouden hebben de zindelykheid van het 

 Hermelyntje zeer geroemd , willende ^ dat hei 

 eer door Vuur zou gaan dan door Drek of an- 

 dere Vuiligheid, om zyn fchoone Vagt niet te 

 bezoedelen. Schielyk verfchrikkende door een 

 fterk Gefchreeuw of zwaar Geluid , blyft het ' 



Uil (laan en wordt door Trekkingen of Stuipen 

 bevangen, zo dat het den Jaager niet ontkomen 

 kan. Anderszins wordt het met platte Pylen 

 gefchooten , of in Vallen gevangen , of ook tus- 

 fcben twee Steenen , waar van men den eenen 

 met een klein Houtje zo opzet , dat hy onmi d^ 

 delyk nedervalt , wanneer het aan een Touwtje 

 gebonden Lokaas aangeroerd wordt , en du8 

 moet de Hermelyn door de zwaare drukking 

 fterven. Het ftinkt niet minder dan de Mar^ 

 ter , voornaamelyk in den Speeltyd of als hed 



!• DüKi. Il Stukij o 2 tit* 



