210 Beschryving 



I.. Afderl, derlingfte van deeze Beeren is, dat zy, geduih 

 XVIï. rende hun verblyf op dit Eiland, maar één foort 

 Hoofd- ^^^^ Voedzel , zynde het eerfte dat hun voor- 

 „ ' komt , gebruiken. Indien zy eerft op eej> 

 Menfch aangevallen zyn, maaken zy 't Men. 

 fchen-Vleefch tot hunne Prooy ; indien hun 

 eerfl een Beeft ontmoet, gaan zy op den Roof 

 van Beeften uit; maar geen van beiden vinden- 

 de, houden zy zig met Gras en Hooy te vre- 

 de, zonder naderhand Menfchen of Beeften aan 

 te doen, Deeze Beeren hebben , ten anderen, 

 een wonderbaar vernuft om in hun Vaderland 

 terug te keeren op het Ys zelf, waar mede zy 

 naar 't Eiland zyn gevoerd. Indien zy diep 

 Landwaards in geraakt zyn , en , op een hoogen 

 Berg komende , ontdekken dat het Ys van den 

 Oever afwykt, klirnmen zy fchielyk af, om 

 het te volgen, en al zwemmende weder te be- 

 reiken. 



Dat de Beeren zeer wel zwemmen kunnen is 

 bekend, en in deeze witte en andere bruine of 

 zwarte Beeren , die zig in menigte op de Kus- 

 ten en Eilanden , van Spitsbergen en Groenland, 

 onthouden , blykbaar. De witte egter fchynen 

 de ftoutfte te zyn in 't zwemmen, en in 't op- 

 fpooren van hun Aas , dat in Robben en Wal- 

 ruffen , jonge WalviiTchen of allerley andere 

 Vifch , beftaat , en fomtyds eeten zy zelfs van 

 de Krengen, diedeWalvifchvangersdryvenlaa- 

 ten. Het Beeren-Eiland heeft van de menigte 

 deezer Dieren , die zig by de eerfte ontdekking; 



op 



