VAN DE B E E R E N. ^21 



Op hetzelve vertoonden, dien naam verkree-i, afdeêl* 

 gen. Men vangt ze zelden , om het groot ge- xvil 

 vaar dat daar in (leekt, laatende liever deeze g^^^^^^"' 

 Dieren ^ die dan geen Menfch zullen aandoen , ^^^^. 

 ongemoeid. Wanneer zy zwemmen gebeurt het 

 egter wel, dat zy hunne Voorpooten op het 

 boord van een Sloep leggen , 't welk dan het 

 Volk in groote verbaasdheid brengt : doch dit 

 gefchiedt meer om wat te ruften, dan om 

 iemand te beledigen. Immers men verhaalt, 

 dat een Beer, aan de Kuil van Noorwegen, wel 

 eens in een Vaartuig klautert, en daar geheel 

 ordentlyk in zitten blyft, tot dat de Roeijers 

 hem aan Land brengen : maar gemeenlyk heb- 

 ben zy de voorzigtigheid van zulk een Beer, 

 wanneer hy de Pooten op de kant van een 

 Schuit flaat, die aanftonds met een Byl af te 

 kappen. ^ 



Men zegt, dat de Beer zyne Vrugt maar Voon. 

 ééne Maand draagt, en twee of drie Jongen te ^^^l^^g» 

 gelyk werpt, die blind en geheel kaal zyn, 

 gelyk een jonge Muis , ja zeer wanftaltig ; 't 

 welk niet te verwonderen is , als men aanmerkt* 

 hoe plomp en grof van Lighaam de volwaflen 

 Beer zelf zy. De Moer likt ze geduurig , even 

 als de Kat haare Jongen doet , en , door of onder 

 dit likken , krygen zy allengs Hair , wordende 

 ook, als t ware, gefatfoeneerd. Vier Uijers 

 of Prammen heeft de Moer aan de Borft , daar 

 zy de Jongen met de Voorpooten tegen aan 

 ldeei, ustwk. houdt, 



