V A N D E B E E R E N, 229 



Switzerland ; doch in Engeland , als ook in i. Appg^i;^ 

 Sweeden en de Noordelyke Landen, is liet niet xvil. 

 zeer gemeen. Gaarn onthouden zy zig op Heu- ^ l<^><>ï' 0- 



^ ^ o r STUK. 



velen, die wat Steenagtig zyn, en met Booracn ,. 

 bezet , tegen 't Zuiden bloo£ ftaande, Zy maa- 

 ken Holen in dm Grond , niet alleen tot hunne 

 veiligheid, maar ook om Levens-onderhoud te 

 zoeken: want hun gewoone Voedzel beltaat in 

 Torren, Wormen, Wespen en andere Infek^ 

 ten, gelyk ook in Wortelen van Planten ,. als 

 mede in Kikvorfchen, Muizen ,^"Konynen, Eenr 

 den. Hoenderen en ander Gevogelte, dat zy 

 betrappen kunnen , zelfs Appelen , Peeren en 

 Druiven , waar mede zy zig mellen in dcg 

 Herffl. Het Dier flaapt doorgaaos den geheef 

 len dag, en komt niet dan na Zpnne ondergang 

 uit zyn Hol, ten zy het door Honger daar toe 

 gedrongen v^ordt. Het g^at 'er ook niet ver af^ 

 en kruipt 'er , op ftaande voet , v/eder in, als 

 't het geluid van Jaagers of van {ionden gewaar 

 wordt: want fchoon het, gelyk men voorgeeft ^ 

 geen Gevoel en niet dan een duider Gezigt mogt 

 hebben , kan men egter geen fcherp Gehoop 

 in 't zelve loochenen. De Stern m fyn en hec 

 kan luid gieren ; blaffende niet gelyk de Hon^ 

 den , maar maakende veeleer , als de Varkens , 

 een knorrend Geluid. De Honden kunnen het 

 naauwlyks beet krygen , om d<it het zo (tyf i? 

 van Hair , en van het flaan van Menfchen 

 heeft het , door de dikte van zyn Huid j, weinig 

 aandoening. Men verhaait , dat het ^ van de Jaa^ 

 -' WDtii^ijSTUK. p 3 gers 



