V A N D E B E E R E N, 23J 



volgende daar ik ging. Zy zyn zeer kleums , tArniih. 

 en, wanneer men ze in een Kamer laat, daar xvil. 

 Vuur is, zullen zy zo digt aan 't zelve gaan j^^^^^^'^* 

 leggen 3 dat zy hunne Pooten branden , die zeer Das. ' 

 moeielyk te geneezen zyn. Zy voeden zig met 

 Brood, met kleine Beentjes, Kaas, Vrugten, 

 Rofynen; in één woord; zy eeten van alles wat 

 men ze maar geeft. Als het Sneeuwt of flegt 

 Weer maakt, komen zy fomtyds wel in twee 

 of drie dagen niet uit hunne Holen, 't Is vei> 

 maakelyk te zien hoe zy, om hun Bed te maa- 

 ken , Stroo , Bladen en alierley Ruigte , op een 

 hoop verzamelen , en dan met de vier Pooteu 

 en den Kop , in één reis , zo veel in hunne 

 Holen brengen, als een Man in zyn Arm zou 

 kunnen draagen, Wanneer zy van Dashondjes 

 vervolgd worden, floppen zy de Openingen 

 hunner Holen agter zig toe, en, als men zq 

 twee of driemaal agtereen laat ontrqften, ver- 

 trekken zy naar een andere plaats. 



Deeze Dieren leeven lang , en de Ouderdom Leeftyd, 

 maaktze fomwylen zo blind, dat zy niet uit 

 hunne Holen kunnen komen, wordende dan 

 door anderen met Voedzel voorzien. Zy ^yn 

 ook zeer taay van leven : want ik heb verfchei^ 

 de maaien de Daflen van goede, fterke Wind-» 

 honden zien byten, zodanig dat de Darmen 

 hun uit het Lyf hingen, en niettemin booden 

 zy nog tegenweer, als niet willende llerven, 

 ,Ook vegten zy veel ftouter tegen de Honden 

 dan de Yoffen doen , en hunne Beet is zeerge^ 

 . X deeil. iistuk, P 4 vartr- 



