VAN DE E G E L E N. 293 



ken wordt. Ra jus zegt , dac men in Engeland l. Afdepx. 

 niet vindt dan de iaatfte Soort , en twyfelt , of XX. 

 de andere wel ergens zy: nogthans houden vee- g^Jj^^^' 

 ]en die met den V^kens- Snoet voor de ge- 

 meende 5 en de eenigde , die bekwaam is om te 

 worden gegeten ; doch *6 verfchil tuffchen die 

 beide figuuren van Snoet is zo groot niet , dac 

 men niet vermoeden kan , of de een heeft den 

 Snoetj van een zelfde Beeft by dien van een 

 Varken, de ander by dien van een Hond, kua* 

 nen vergelyken. 



De Heer Brisson geeft ons de volgende Be- Lighaams- 

 fdiryving van de Lighaamsgeflalte van den ge- geftalte. 

 meenen of Europeaanfche Egel. De langte, 

 zegt hy , was , van het uiterfte van den Snoet 

 tot aan het begin van de Staart , negen Dui- 

 tpen; die van den Kop , van de Neusgaten tot 

 aan het Agter hoofd, twee en een half Duim; 

 van de Staart een Duim. Het Beeft heeft 

 kleine uitpuilende Oogen ; de Ooren rond, 

 breed en overend ftaande ; de Neusgaten getand 

 als de Kam van een Haan. Aan ieder Poot heeft 

 de Egel vyf Tooncn , met Nagelen gewapend ^ 

 zynde de Duim korter dan de andere Vingers. 

 Het bovenfte deel van 't Lyf , de top van 't 

 Hoofd , naamelyk , de Rug en Zyden , vindt 

 men bezet met puntige Stekels, die fcherp zya 

 en ftyf , uit bruin en wit gemengeld; de groot- 

 ften omtrent anderhalf Duim lang : doch de 

 Kop , uitgenomen de top alleen , de Keel , 

 Buik, Pooten en Staart 5 is bekleed met bruia 



X Daei. II STuit T 3 ©f 



