534 Beschryvïng van dk^n 



LAFDEEL.fton<ic, den Hoed afrukte, en dien in een oó- 

 XXIV. genblik opvrat. 



HooFo- ^jgj. ininder moeielyk zyn deeze Dieren , die 

 j * , in grootte en fterkte onder de Viervoetigea 

 Rbino- hunne weergaa niet hebben buiten den Olyphant, 

 cerolTen. levendig te vangen en zelfs zeer bezwaarlyk te 

 doodeh. Schoon wy niet gelooven kunnen , 't 

 geen Alkazüin, de Arabier, vertelt; dat de 

 Rhinoceros alle Dieren , verfcheidc Mylcn in 't 

 ronde om zyne Verblyfplaats, doet verhuizen; 

 zo is het nogthans zeker, dat de meeden met 

 fchrik voor hem bevangen zyn. De Inwooners 

 van die Plaatfen , daar hy zig onthoudt, ver- 

 haalen , dat men zig van de Jongen , die nog 

 zuigen , met weinig moeite meefter maakt en de 

 Ouden Ibmtyds met magt van Pylen doodt. On- 

 dertulTchen is dit ituk, aangemerkt de dikte en 

 hardheid der Huid van dit Dier, gantfeh onwaar- 

 fchynlyk. Eenige Oudvaders berigten ons , dat 

 men den Rhinoceros door hem een jonge Maagd, 

 met bloot en Boezem, voor te flellen, geheel 

 weerloos maakt : 't welk inderdaad geen geloof 

 verdient. Sommige Schry vers verzekeren , dat de 

 Indiaanen , terwyl'het Wyfje haar Jong de pram 

 geeft, haar aantaden en afmaaken; een Jagt 

 die verzeld gaat met veel gevaar, dewyl dit 

 Dier daar door in de miterfte verwoedheid raakt, 

 en dan alles wat het in zyn weg ontmoet , 't 

 zy Menfchen of Paarden , als een Vloo verplet- 

 tert, om de uitdrukking van Bontius te gebrui- 

 ken. De Jagt van 't Mauaetje is ia lang zo ge- 



va^ir- 



