fe H I N o fc E R o S. 337 



Volgens BoNTius doet de Rhinocercs nie- L AFdEEt* 

 taand leed, dan getergd zynde, maar in zyne ^^^^ 

 \Voede fpaart hy Menfch noeh Beeft, en fmyt^^^^^''^^* 

 alles, wat hem in den weg ftaat^ onder voet. verwoed* 

 Mariialis hadc reeds een dergelyk getuigenisheid. 

 van de genen ^ die hy te Rome befchouwd hadt> 

 gegeven. Tot bckragtiging daar van ftrekt het 

 Geval , dat voor weinige Jaaren den Heer Theo- 

 DORUs Jemmin, Sekretaris te Batavia i over- 

 kwam, die, in gezelfehap van twee andere 

 Heeren, op een toer te Paard gegaan zynde 

 door het Bofch , op eene Moeraffige plaats een 

 Rhinoceros ontmoette met haar Jong; want het 

 was een Wyfje* Het Dier, hun gezien heb- 

 bende , ftondt op , en ging langzaam naar het 

 Bofch , dry vende het Jong voor zig heen , dat 

 van tyd toe tyd al huppelende xigophieldt. Eea 

 der Heeren hadt de onvoorzigcigheid, om de 

 Rhinoceros digt van agteren te volgen , en haar 

 eenjge Sneeden toe te brengen met zyn Jagt* 

 mes, die wegens de dikte en hardheid van de 

 Huid niet doordrongen j, zo dat zig op de Rug 

 en aan de Billen van het Dier maar éenige v/it- 

 te Screepen vertoondeui De Rhinoceros ver- 

 droeg dit zeer geduldig , doch , haar Jong in de 

 Struiken verborgen hebbende^ keerde zy zig 

 eensklaps tegen den Heer om , met een afgry- 

 zelyk gebrul: zy vatte en verfcheurde zyne 

 Laarzen ^ die by geluk maar van Katoen wa- 

 ren ; anders was het met hem gedaan gewecft 

 Het Paard , voorzigtiger dan zyn Medfter , wend» 



1» Dsw, Il Stuk, Y ' de 



