RHIN0CEB.0 3. 345 



Öoch men ontdekt klaar, dat dezelve zeer dik[. afdeeu 

 zy aan den Wortel en Yzerhard , loopende XXIV. 

 fpits naar boven. Bontïus merkt aan , dat deeze HooFa- 



^ STUK.» 



Hoornen fomtyds zwart , fomtyds wit , fom- 

 tyds Afchgraauw en van verfchillende grootte 

 z\'ïn, naar den Ouderdom van het Dier. Ik heb 

 'er thans drie in handen, waar van twce^^rood- 

 agtig bruin , de derde groenagtig wit. Een der^ 

 z-elven is omtrent twee Voeten lang, zeer krom 

 en fpits , weegende negen Pond. 



Veel fabelen zyn 'er, door de Oofterfche 

 Schry vers , van ^ deezèn Hoorn verbreid gewor- 

 den. De Arabiers verhaalen, dat zig, wanneer 

 hy midden door gezaagd wordt , de Afbeelding 

 van een Menfch en eenige Beeften daar in ver« 

 toont; weshalve de Vorftcn van Alle dezelve 

 tot Sieraad gebruikten aan hunne Draagbanden 

 en Throonen. Zy voegen 'er by, dat de In^ 

 diaanfche Koningen zig aan Tafel altyd vari 

 Meshegten , daar van gemaakt , bedienden , en 

 die zeer duur betaalden , om dat de Koorn , op 

 de nadering van eenig Venyn, altyd begon te 

 zweeten. Onder de Romeinen plagt dezelve 

 Qpk in veel agting te zyn ; dewyl men zulke 

 Hoornen, van binnen uitgehold , als Kruidhoo- 

 rens gebruikte , tot bewaaring van welriekeqde 

 Oliën en koftbaare Balfems in de Badftooven , 

 ten einde die uit derzelver Bek of dunne End 

 op 't Lighaam te laaten druipen. Hedendaags 

 zyn dee^e Hoornen in de Indien nog zeer ge- 

 wild, doch worden v/einig in Europa overge- 



3. DxEU tl Stuk. Y 5 bragt, 



