VAN DE HAAZEN. 379 



riekend Kruidje , wilde Thym genaamd , graa- j^ Afdeeu 

 zen, zyn gemeeolyk fteike Haazen en loopen XXVL 

 zeer lans:. Men bevindt ook, dat fommigen Hoofd- 



STUK» 



fnooder dan de anderen zyn ; inzonderheid de 

 Wyfjes : wanc deeze maaken hunne fluippaden 

 korter en menigvuldiger dan de Mannetjes ; 't 

 gene de Honden niet behaagt: alzo het hua 

 laftig valt zig zo dikmnls om te wenden, te 

 meer daar een vlugge , wakkere Hond van een 

 Beeft houdt dat voor hem vlagt, om uit ai zy- 

 ne magt te loopen. 



Als een Jaager zyne Honden langs den Weg Het Spoor 

 ziet in verbvftering raaken, moet hy af gaan yf^^" 

 zitten en zelf het Spoor opzoeken van den 

 Haas. Dit valt niet moeielyk ; w^ant de Loo- 

 pers zyn Jcherp, en gelyk de punt van een Mes 

 gefatlbeneerd , fteekende de kleine Nageltjes 

 regt nederwaards in den Grond, waar van de 

 kuiltjes in 't ronde daar om heen ftaan, loo« 

 pende altyd puntig uit. Dit komt daar van 

 daan, dat de Haas in 't vlugten zyne Klaauwen 

 niet opent gelyk de Bontfèois en andere Stink- 

 dieren , maar altoos zyiien Poot geflooccn houdt. 

 Zekere Landen en Saizoenen zyn 'er ook , daar 

 de Honden de lugt niet kunnen krygen van 

 den Haas ; gelyk in den Winter en op plaatfen 

 daar de Grond vettig is en zwaar; want dew7i 

 de Loopers rondom Hairig zyn, neeraen zy de 

 vette Aard met zig , en dus blyft 'er niets 

 over , waar aan de de reuk zig kan hegten: 

 even zo is 't, wanneer 'er in 't geheel geen Ge* 



bcom-. 



