V A N D E H A A Z É N. 399 



, i?.ynde, ten einde van het Jaar zesduizend zou- 1. afdeel. 

 den voortgekomen zyn : doch 't is ontwyfel- XX VI. 

 baar, dat dit Gedierte, indien 'er niets van ge- ^,y[^^^''^^' 

 vangen of vernield werdt , in 't kort to zeer Kon'jn' 

 vermenigvuldigen zoude, dat het een Land on- 

 bewoonbaar maakte ; gelyk men leefi: , dac het 

 noodlot der Balearifche Eilanden eens geweeft 

 zy. Niet alleen paart het Konyn meermaal en 

 en brengt een grooter getal van Jongen voort, 

 dan de Haas , maar het heeft ook meer midde- 

 len om zyne Vyanden te ontfnappen. Het ont- 

 trekt zig gemakkelyk de Oogen van den Menfch; 

 de Gaten die het in den Grond graaft, daar het 

 zig over dag in onthoudt en zyne Jongen werpt, 

 befchuttcn het voor den aanval van Wolven , 

 Volfen en Roofvogelen. Het woont 'er met 

 zyn Gezin in veilighcicn het brengt 'er zyne 

 Jongen op , tot den Ouderdom van omtrent 

 twee Maanden, en doetze niet uit hunne fchuil- 

 plaats komen , voor dat zy de zwakheden der 

 tedcrfte jongheid gepaiïecrd zyn, wanneer de 

 jonge Haazen meer te lyden hebben, dan ge- 

 iduurende hun gantfche Levensloop. 



Van de Hok-Konyncn weet men, dat zy by 

 uitftek vrugtbaar zyn. Op den Ouderdom van 

 vyf of zes Maanden laaten zy zig reeds Spec- 

 iën, en brengen, na een Dragt van dertig Da- 

 gen of daaroraftrecks , fomtyds agt of tien Jon* 

 gen voort 5 die zy doorgaans een-en-twintig 

 Dagen lang zuigen laaten, en zyn, kort na dac * 

 zy gejongd hebben , Vvx^der in ftaat cm gefpeeld 



ï/Dkêl. 11 ^lui., te 



