4oö BEècHkirvir>rö 



1 Aföeel.^^ worden. Het Wyfje heeft, zo wel als de 

 XXVI. Haas , een dubbele Lyfmoeder ; nogthans zyn de 



STUK^^*^* Overbevrugtingen in de Konynen , zo 't fchynr, 

 Konyn^ zeldzaamer dan in dé Haazen. 

 Zorgvul- *t Is aanmerkelyk , met welk eene zorgvul* 



digheid digheid het Konyn een Neft maakt voor haare 



TonLiii Jongen van haar Hair , plukkende ^ig het Lyf 

 van onderen geheel kaal ^ op dat zy zagt leg- 

 gen mogen , en verlaateiide hun in de eerfté 

 Dagen naauwlyks ^ dan zo lang zy hun Voedzel 

 zoekt. De wilde Kcfnyncn gebruiken nog 

 daarenboven de vóorzigtigheid ^ om daar toe een 

 pieuw Hol te maaken , 't welk niét regt maar 

 met verfcheide bogten loopt, om zé icverber- 

 gen , niet alleen voor de Bontfems , DafFéri eii 

 Egels , dié naar de jonge Konynen zeer gretig 

 zyn , maar zelfs voor den Rammelaar of Man- 

 netjes-Konyn , van wien de Jongen , als hy ze 

 vindt , opgegeten worden. Het Wyfje doet dit 

 ook fomtyds , als zy te oud is om de Jongen zog 

 te geeven of uit gebrek van 'c noodige Voedzel, 

 en dikwilè , wanneer de Jongen te vroeg door ie- 

 mand zyn behandeld. Anders flopt zy den Ingang 

 van 't gemelde Hol zorgvuldig met Aarde, die 

 met haar Pis is nat gemaakt : maar , wanneer dé 

 Jongen aan den ingang van 't Hol beginnen te 

 komen, en Kruiden, Gras of Hooy te eeten,- 

 die de Moer hun aanbiedt , zo fchynt dé Vaar 

 hun te kennen , hy neemtze tulTchen de Poo- 

 ten, (Irykt hun Hair glad , liktze de Oogen, 

 en dus heeft de een na den ander deel aan zyne 



zjr- 



