VAN DEN Bever. 429 



veelen 2ig 't onregte verbeeld hebben. Sex-LAfderu 

 Tiüs dreef volgens 't verhaal van Plinius den XXVII. 

 fpot met degenen, die geloofden, dat de Be- ^^^^^^^^^* 

 ver zig de Ballen afrukt, wanneer hy van de 

 Jaagers wordt nagezet ; agtende zulks onmoge- 

 lyk, dewyl zyne Ballen aan de Ruggegraat ge- 

 hcgt waren: maar dus bragt men een nieuwe 

 dwaaling ter baan. Onze Ontleedkundigen von-^ 

 den dezelven , gclyk Dioscorides reeds aange- 

 merkt heeft, in de Lieflchen: dac is, een wei- 

 nig hooger dan de Beurzen aan de uitwaardfe 

 en zydelingfe deelen van het Schaambeen ; zit- 

 tende geheel verhoolen i zo dat van dezelven , 

 noch van de Schaft, niets te zien ware , voor- 

 enaleer de Huid was opgeligt. Zy waren in* 

 derdaad , by de gemelde Beurzen te vergely- 

 ken, uitermaatcn klein, verfchillende voor 't 

 overige weinig van die der Honden , naar wel- 

 ker Ingewanden die van den Bever ook taame- 

 lyk zweemden. De Schaft hadt aan zyn end, 

 in plaats van Hoofdje , een Been van ruim een 

 Duim lang, van fatfoen als een Stylet, loopen- 

 de puntig uit , en rees niet , gelyk in de Hon- 

 den , van het Schaambeen op naar de Navel , 

 maar daalde nederwaards naar het Fondament, 

 alwaar zy zo verholen eindigde , dat men , eer 

 de Huid was weggenomen , de Sexc van het 

 Dier niet ontdekken kon. 



Het Vleefch van den Bever is eetbaar. D^ Gebruik. 

 Indiaanen houden 'er veel van, inzonderheid 

 van de Staart, die, behoorlyk toebereid zynde, 

 I. DuBu 11 SivK. mee 



