V A H D E M Ü I Z E N. 451 



twee in ; doch dikwils met vyf of zes Jongen L Afdfël» 

 byzig; hoewel zy, gelyk de Muizen, agt Pram^ XXVlü. 

 men hebben. Zy zyn niet zeer vrecsagtig 5 kef. s^uKr""^^' 

 fende, wanneer men ze naby komt, gelyk ^^"^ immin^. 

 jong Hondje, en bytende in den Stok, dien men 

 ze voor den Bek houdt. Hunne Spyze is Gras 

 en Rendieren-Mos ; zy herkaaüwen gedeeltelyk, 

 als andere Muizen , doch zo volkomen niet ; e- 

 ven of het een baftaard-Soort ware* De Hon- 

 den der Laplanders leeven , wanneer zy met de 

 Rendieren ter Weide gaan , gtootendeels van 

 dit Gedierte. 



Het allermerkwaardigfte in deeze Muizen is HunTie 

 hunne Vlugt van de Bergen, gelyk men het mag Vlü^t vmi 

 noemen: dewyl men opgemerkt heeft, dat zeer ^ ^^^^^* 

 weinigen derwaards w^ederkeeren en de meeden 

 fneuvelen. Toen de Heer Hogstéoem , in 'c 

 Voorjaar 1742, tcKaitom^ 'm Lzdeao-Lapmürk^ 

 aankwam , vernam hy , dat deeze Bergmuizen , 

 wat over de drie Jaaren te vooren, in ongeloof- 

 lyke menigte , een Reize verder naar 't Ooflen 

 ondernomen hadden. In de Zomer van dit Jaar 

 befpeurde hy , dat deeze Dieren weder op hun- 

 ne terugreize naar de Gebergten zig bevonden. 

 Zo wel Laplanders als Boeren verzekerden hem, 

 dat het altyd hunne gew^oonte was geweeil, na 

 een langer of korter tyd , dus , op de zelfde wy- 

 ZQ als zy heen waren gereisd, cerug te keeren; 

 doch met dit onderfcheid , dat naauwlyks hec 

 honderdfte deel van hun overgebleeven was ; de- 

 wyl zy , onderwegs , aan zulk een menigte van 



LDeel. 11 Stuk. Ff 2 ToC- 



