VAN DE Muizen. 455 



uit men ziet , hoe ingeworteld dit denkbeeld l. Afdeel. 

 ware; te belachlyker , alzo het niet weezen kan XXVJII. 

 of zulk een Dier moeft, uit de Wolken vallen- ,^^!^^^^' 

 de , al ware het op den blooten grond , eens- 1^^^^]^^^^^^ 

 klaps verpletterd zyn. 



Die zelfde Oncleedkundige berigt ons , hoe Gebruik, 

 de Huid zo teer was , dat zy zonder fcheuren 

 niet afgefcheiden kon worden , dan boven aan 

 de Snoet, en dit is de reden, dat de Sweeden 

 toe hun leedweezen , hoe fraay de Vagt ook 

 zy , daar van geen gebruik kunnen niaaken. 

 De arme Laplandcrs eeten dikwils het Vleefch 

 van deeze Dieren , fchoon de Honden alles , be- 

 halve den Kop, leggen laaten ; waar uit blykc* 

 dat zy geenszins Vergiftig zyn ^ en hun befmet- 

 ten van de Lugt door eenen Peftilentiaalen 

 Stank, bedaat zekerlyk meeft in de inbeelding: 

 want de veelheid deezer Dieren is hedendaags 

 zelden zo groot , dat men 'er voor fchrikt : in te- 

 gendeel brengt hunne komfl dikwils voordeel 

 aan ; dewyl een menigte Wild Gedierte , dac 

 hun troepswyze van de Bergen navolgt, om 'er 

 op te aazen , door dit middel het Landvolk in 

 de handen loopt en gevangen wordt (f), 



(4) Muis y met een korte hyna kaak Staart ^ ^^ 

 rondagtige Ooren efi dikke Wangen, ' Marmota^ 



Uit Marmdl 



(t) LiNN^üS , in de Stokholmfe Verband, van 1740* 

 als boven. 



(4) MusCaud^abbreviatè fiibnudé, Auriculisro- 

 fiindatis, Buccis gibbis, S'^jl. Nat. X. p* 60. Maf 



1. DsEt, 11 Stuk, F f 4 Catt^ 



