V A N D E M UI % E N. 457 



dat zy 'er, byna de helfc van 't Jaar , te wee- y, Afdiil, 

 ten van Oktober tot in April, doorbrengen in xxVilL 

 een zo diepe Slaap , dat zy , fchoon men ze ^ «^^^^ï-- 



STÜK. 



aantaft, rukt en trekt of üaat, geen teken gee,- ^j^rmeU 

 ven van gevoel of beweeging ; waar van het dier^ 

 Spreekwoord af komftig is : U Jlaapen als ds 

 Marmot, 



Omtrent deeze Verblyfplaats zyn eenige by- 

 zonderheden aan te merken. Als het de gele- 

 genheid toelaat, graaven de Marmeldieren hun 

 Hol onder een harde Rots ; als of de Natuur hun 

 die voorzigtigheid geleerd had, om voor 't op- 

 delven der Menfchen beveiligd te zyn. Zy 

 hebben twee Ingangen, de een hooger om in 

 en uit te komen, de ander laager, om de Vui- 

 ligheid te loozen. By 't aankomen van den 

 Winter maakt ieder zyn Legerftee van Hooy 

 of Stroo, en, als de Koude toeneemt, of wan- 

 neer alle, die tot het Gezin behooren , 'erbin- 

 nen zyn , floppen zy de Gaten digt, en maake^m 

 ze zodanig toe , dat men ze van buiten niet 

 ontdekken kan. De Jaagers , derhalve , wan- 

 neer zy deeze Dieren vangen willen , tekenen 

 de plaats waar de Ingang is , eer dezelve ge- 

 flooten zy , met een Stok of Steen ; laacende 

 hun doorgaans drie Weeken of een Maand in 

 rufte, dewyl men ze in de groote Koude be^l 

 betrappen kan : egter zyn zy dikwils zeer moeie- 

 lyk te vinden , wegens de diepte van hunne 

 Holen. 

 Wonderlyke dingen zyn van deeze Die- 

 I. DaiL. TI stvk. Ff 5 ren 



