I N K H o o R N E N. * 497 



fiig Bont gevoerd was, 't Vleefch v/ordt ge^i^^P^^^j^^ 

 zegd, niet alleen eetbaar, maarzeifs aangenaaiTi. x.\IX. 

 te zyn van Smaak, en zulks is niet ongelooflyk, jj''^^^" 

 v^anneer rnen op 't Voedzel van deeze Diertjes 

 agt geeft; terwyl zy in de Kooitjes zelfs Brood, 

 Banket en dergelyke Spyzen , nqttigen. Men 

 geeft voor, dat de lierfenen een voornaam Mid- 

 del tegen de Duizeligheid zouden zyn , inzon* 

 derheid in de Koordedanfers en dcrgelyk Volk. 

 't Is uit zulk een vooroordeel , zegt men , dat: 

 de Jaagers in de Alpen hunne Vrouwen , die 

 zwanger zyn , dezelven als ^ook het Vleefch der 

 Inkhoorncn ccten laaten ; op dat de Kinderen , 

 die zy voortbrengen, bekwaaiiser zQuden zyn 

 tot het beklauteren der Rotfen en Gebergten, * 



Gemcenlyk erkent men , dat^de Inkhoorn zo Witte 

 wel als de Haas zyne kleur verandert 5 zynde ^"^'^^^^^^' 

 in de Zomer ros of roodagtig; 's Winters grys: g^i^^jg ' 

 doch de Heer Brisson befchryft een Siberifchen 

 Jiikhoorn, die geheel wit is van Vagt, uit het 

 Kabinet van wylen den Heer Reaümür. Dezel- 

 ve, zegt hy, heeft nagenoeg de grootte van 

 onzen gemeenen Inkhoorn , welken hy genoemd * 

 hadt ros van kleur, met een weinig graauiv of 

 vaal daar oi-xlcr gemengd, 



(2) ZijoarlQ Inkhoorn. ^^ 



Deeze is grooter dan de gemeene Inkhoorn ZwmQ 

 en fomtyds wel geheel zwart, doch fomtyds van Me.- 



ook^^^^^ 

 (2) Sciurus niger. Catesjp, CaroU IL p. 73*T.73. 

 1. P££i. II Stuk. I i 



