10 Beschouwing der Dieren 



Inleiding. Ook kan nipmand ontkennen^ dat veele Dieren 

 Schoon. in Schoonheid uitmuntenden niet minder praalen 

 gr'f'.oJoie.niet hunne Lighaams-geftalte 5 dan het edelfle 

 ren. y^n Gods vSchepzelen. Een Paard, een Koebcell, 



een Hond, van de fraaiflen in hun foort, vermaa- 

 ken het Gezigt door hun pofluur ; gelyk de Pape- 

 gaay, Paauwen, Duiven, en veel ander Gevogelte, 

 door hun jQerlyke Pluimagie. Hoe veel gaan zom- 

 mige Dieren door hunne Sterkte, Moedigheid, en 

 Vlugheid, niet den Menfch te boven ? Hunne Li- 

 ftigheid om hunne Prooy te bejaagen en Behendig- 

 heid in 't vermyden van Gevaar, doet den Menfch 

 dikwilsverfteldftaan. Wat is verrukkelyker dan 

 het aangenaam Gezang van veelerley klein Ge- 

 vogelte. 

 Voortreffe* Onder alle de Dieren egter zyn 'er geenen, waar 

 kieinfte ^^ ^^ de Schoonheid derGeftalte en de Konffigheid 

 Diertjes, y^^ai 't Maakzel des Lighaams voor een Onderzoe- 

 ker der Natuur meer doordraait, dan in de kleinfte 

 Schepzelen ; de Infekten of gekorvenDiertjes,naa- 

 melyk. Zy verkondigen als 't ware met luiderStem 

 dan de anderen de Wy^sheid van den Schepper, 

 wiens Grootheid in deeze kleine, doch niettemin 

 volmaakte en zeer verwonderlyke Werkftukken, 

 het allerblykbaarffc is. Het is de Kennis van deeze 

 kleine Dieren, die de Naamen van de Heeren de 

 Geer en Linn^üs in Sweeden, en van den Heer 

 Reaumur in Vrankryk, zo beroemd gemaakt ^ 

 heeft. LisTER heeft zig, door dezelve na te gaan, 

 by deEngelfchen een onflerfelyken roem verwor- 

 ven^zo wel alsGoEDAARX en Swajmmerdam by de 



Neder- 



