38 Beschouwing der Dieren 



Inleiding. fchei"p Sap heeft , wordt gegeten van die zo 

 fchoone groote Rups: de Brandenetels, die de 

 Handen door 't enkel aanraaken befchadigen, 

 hebben ook haare Rupfen. 

 Fynheid Dewyl nu de Dieren V indien zy niet wiflen, 

 I^ ae^ll? ^^^^k Voedzel hun fchadelyk ware , zig zelf 

 ligtelyk de dood zouden kunnen veroorzaaken, 

 zo hebben de meeden eene fynheid van Smaak 

 en Reuk, die hun zonder moeite doet onder- 

 fcheiden 3 welk Voedzel tot hun Levensonder- 

 houd bekwaam zy. Dit niet alleen 5 maar de 

 ' Natuur heeft hun ook ingegeven , onder [de 

 Aarde te zoeken , 't gene voor 't oog verbor- 

 gen is en tot hun Voedzel dienen kan. Zy zyn 

 met Werktuigen en een bekwaam Lighaamsge- 

 llel daar toe voorzien, en kiezen zig een Woon- 

 plaats uit 5 die hun het noodige verfchaft. 

 Bekwaam- Ziet men niet de Varkens met hunne Snoet 

 Dieren^ om ^^^^^^^> Raapen en Aardappelen, uit den Grond 

 hun Onder- vvroeten :: de Honden hebben bekwaamheid 

 krygen. om het Aardbrood , Trufels genaamd, dat 

 geen Stam, Bladeren of iets boven den Grond 

 vertoont, en voor den Menfch anders niet te 

 vinden zou zyn , op te zoeken. Zulke Dieren, 

 die van Boomvrugten leeven , gelyk de Aa- 

 pen en Inkhoorens, hebben Pooten bekwaam 

 om te klauteren : de Egel is met Pennen rond- 

 om voorzien , om ze weg te draagen. 



Behalve de ViiTchen zyn 'er ook viervoetige 

 Dieren , die in het Water leeven ; gelyk de 

 Bevers en Otters, welker Agterpooten ten dien 



einde 



