54 Beschouwing der Dieren 



Inleiding. re Eigenfchappen , tot ons vermaak. Wat al 

 Voedzel verfchaft ons niet de menigte van Eije-- 

 ren, welken de Hennen en Eenden leggen, meer 

 dan tot Voortplanting van haar Geflagt noodig 

 fchynt. 

 De De Viflchen ziet men, door ecne Wet der 



Natuure , genoodzaakt de Afgronden van den 

 Oceaan 5 daar zy in veiligheid zouden zyn , te 

 verlaaten , om het Strand en de Ondiepten te 

 naderen, alwaar men hun Strikken fpant. An- 

 deren, gelyk de Haring en Makreel, gaan van 

 de eene Kaap naar de andere, en dat rege'lraaatig 

 op zekere tyden van 't Jaar, om vervolgens te 

 vallen in de Netten van de Viffchers. De Koe- 

 ten doorloopen by troepen de geheele uitge- 

 ftrektheid der Zee, om ze naar den Oever te 

 jaagen en de Meeuwen geeven de plaats te ien- 

 tien, waar deeze Viflchen zyn, door hun vlie- 

 gen langs de Oppervlakte van 't Water. Ook 

 brengt de Zee dagelyks Oeilers en Mofle- 

 len voort , ten diende van den Mcnfch, 

 Wat nut geeven ons niet de Walviffchen, door 

 hun Spek en Baarden, de Robben door hunne 

 Huid , de WalruITen door hunne Tanden. 

 De^y- Wie weet niet, hoe de Zyworm ruim zo 



^orm, Ho-^^^ ten voordeele van den Menfch aan zvn 

 cigby, enz. ^ 



Tonnetje, dat hem tot de Voortteeling van zyg 



Geflagt noodig is , arbeidt , als ten nutte van 



zig zelven. De By geeft zig veel moeite om 



dien lekkeren Honig in te zamelen ^ zo aange^ 



naam van Sm^ak en zo nuttig vooi: de Gezond- 



