IN 't Algemeen. 83 



meeft alle Vcnynen , de uiterfte Ledemaaten iMLEioiNa 

 koud worden (f). 

 Daarenboven erkent men, dat het Venyn van ^y"^^^^ 



van eenige 



de Adder geen kennelyke Reuk of Smaak heeft; Dierlyke 

 zo min als dat van den Ratelflang en andere Ser- ^^"y^^"^' 

 penten, die denMenfch byna in een oogenblik 

 om hals brengen 5 en derhalve zeer waarfchyn- 

 lyk op de Zenuwen werken. Sommige fchynen 

 veeleer een Eigenfchap te hebben, om de Vog- 

 ten der Dieren te brengen in een ftaat van 

 Verrottinge , gelyk dat van dolle Honden en 

 van de Peft, 'r welkzekerlyk niet het allermin- 

 (te teken geeft van fcremming in het Bloed. 

 Wy kunnen uit de fynheid van dit Venyn be- 

 fluiten 5 dat 'er zeer fyne Uitwaafemingen plaats 

 hebben in fommige Dieren , ongewaarwordelyk 

 voor onze Zintuigen en niettemin van zeer 

 groote kragt en v/erkzaamheid. 



De Uitwaafeming der Dieren, die onzigtbaar OeUltwaa» 

 in den Dampkring verfpreid wordt , fchynt wel ^^^\^^ 



-^ maak r on - 



in ieder Dier van een byzonderen aart te zynderfcheid 

 en zy maakt mogelyk het eenig onderfcheidend J^^^-^J^^^^ 

 Kenmerk uit onder de Lighaamsdeelen. Ver- 

 wonderlyk immers is de bekwaam.héid, die fom- 

 mige Honden hebben, om etn Dier, w^aar van 

 de Reuk hun bekend is, tot een grooten af- 

 (tand op te zoeken , en hunnen Heer te vinden, 

 door een menigte van Kruis-Straaten , ja zelfs in 

 een fterk gedrang van Volk. Deeze Uitwaafe- 



mia- 



[]) Dt Cicuta ^^qffatica, p. 177, 62^ 



