IN 't Algemeen. 85 



groot verf(^il plaats in de gefteldheid -van de ijs leiding* 

 Maag, dat de genen, die van Vleefch leeven, 

 geen Graan fchynen te kunnen verteeren, en 

 die Graanen eeten geen trek fchynen te hebben 

 tot Vleefch (f). Iets dergelyks heeft plaats in 

 de tamme Dieren, die enkel van Gras enAard- 

 vrugten leeven, en een afkeer hebben van alle 

 doode Krengen. De zodanigen , die leevendige 

 Dieren verfcheuren en derzelver warm Bloed 

 zuigen, merkt men aan, zyn veel flerker en 

 werkzaamer van aart, dan de anderen; hunne 

 Spieren zyn taay, hun Vet is geil en men agt- 

 ze meeftendeels onbruikbaar. Als zy in ons 

 Lighaam komen, zyn het doorgaans Genees- 

 middelen of Vergiften. De andere fbort van 

 Dieren in tegendeel , die hun Voedzel uit Krui- 

 den en Vrugten des Aardryks trekken, maakcn 

 het nuttigde en befte deel van onzeSpyzenuiD 

 Van veelen gebruikt men de Melk en hec Vleefch^ 

 van fommigen zelfs de Ingev/anden , tot Voed- 

 zel. Maar hoe groot een Verfchil is 'er niet in 

 derzelver Smaakelykheid naar de plaatfen , daar 

 de Bceften geweid worden ; een verfchil dat zig 

 zelfs openbaart in de Huid der Koebeeften en 

 de Wol der Schaapen. Men merkt ook aan, dat 

 het Vleefch van fommige Dieren de kragten aan- 

 neemt van de Kruiden , waar mede zy gevoed 

 worden: ten^minften is dit zeker van de Melk» 



De 



(f) Zie het Vertoog van den Heer Reaumur» over de 

 Vertetring der Spyzen in de Maaii^ der kogelen ; in de U/l» 

 ^€Z9gte Verhandelingen , het IV. Deel, bladz, 345*, 



i.B£ti, 1 Stuil, f 3 



