VAN DEN MeNSCH. I65 



Knicjen en Handen voort te kruipen, welke oe- 1. Afdeel. 

 fening hun in 't vervolg met gemak doet loo- II. Hoofd* 

 pen in dat Portuur, byna even zo fnel als op**"^^^* 

 de Voeten- 

 De nieuwgebooren Kinderen flaapen veel , ^^ V«f 

 maar hunne flaap wordt menigwerf afgebroken, noodig.^ 

 Zy hebben ook noodig dikwils Voedzel te ge- 

 bruiken. Men laatze, over dag, van twee tot 

 twee Uuren zuigen , en by nagt zo menigmaal als 

 zy wakker worden. Daar wordt een zeer groo- 

 te oplettendheid vereifcht om ze te helpen , of 

 liever moet men tragten, al het gene hun Onge- 

 mak geevcn kan , voor te komen, door een ge- 

 deelte van hunne Luijers ten minfte twee of 

 driemaal 's daags, en zelfs, als 't noodig is, by 

 nagt te verfchoonen. Deeze zorg is zo nood- 

 zaaklyk, dat de Wilden zelfs daar omtrent op- 

 lettende zyn, fchoon haar het Linnen ontbreekt, 

 en zy zo dikwils de Bont-Vagten niet verande- 

 ren kunnen , als onze Vrouwen hun fchooa 

 Linnen geeven. Dit gebrek vervullen zy , met 

 op bekwaame plaatfen eenige Dingen te leggen 

 die gemeen genoeg zyn, om dezelve niet te be- 

 hoeven te bezuinigen. In het Noordelyk deel 

 van Amerika legt men, beneden in de Wiegen, 

 «eu goede veelheid van dat Stof, 't welk uit 

 Hout valt dat van de Wormen is geknaagd ; de 

 Kinderen worden op dit Stof gelegd enmetPeU 

 terycn bedekt: dit Stof trekt de Vogtigheid in 

 zig en men ververfcht het om zekeren tyd. Ons 

 j^DiEu isn/t L3 Hout" 



