172 Beschryvino 



I. Afdeel. I^ieft 'er gemeenlyk eene, die jong is^ goedaar- 

 II. Hoofd* tig, niet driftig of geil, niet overmaatig vet of 

 «TUK. al te mager ; welker Borften niet zeer dik ge« 

 zwollen, maar langwerpig zyn en met redelyke 

 Tepels voorzien; geevende door een zagte druk-» 

 king 't Zog met verfcheide Straaltjes uit. Men 

 neemt 'er liefft eene, die niet lang geleeden in 

 de Kraam geleegen heeft : want het oude Zog 

 is te dik en vet om verdragen te worden van 

 een nieuwgeboorcn of zeer jong Kind: het 

 nieuwe, wederom, behoort niet aan het Kind ge- 

 geven te worden dan eenige dagen na de Ver- 

 ioffing van de Kraamvrouw , als zynde in 't 

 eerft te Waterig en flaauw, 

 Dctydom Na verloo{) van vyf, zes of agt. Maanden, in 

 vildzel te ^mmigen vroeger , wordt de Maag van het; 

 geevcn. K,ind bekwaam om vader Voedzel te verdraa- 

 gen. Alsdan kan men het veilig Melk-Pap gee- 

 ven , en Vleefchnat daar Brood in is geweckt. 

 Over 't Jaar zynde , geeft menze Gebak, Brood, 

 Eijeren en andere zagtc, ligt verteerbaare Spyze. 

 Met Vleefch zal het beft zyn te wagten, tot dat 

 hunne Maag fterk genoeg is ter Verteering van 

 hetzelve (*). Dit moet omtrent alles in agt ge- 

 nomen worden ; want de Ondervinding leert, 

 dat veelc Kinderen van jongs af zig gewennen 

 Icunnen , tot het gebruiken van allerley gewoo- 

 ® ne Spyzen, wanneer die hun, cerft door de 



Moeder of Voedfter gekaauwd zynde, wor- 

 den in den Mond geftoken.] 



Dc 



(t) Tré{i4t* de Merlis PHeror»m/Amfkay6oi 



