VAN B E N M E N S C H. I95 



dig tederder zy dan dat van eenig der groote Die- l Afdeel. 

 ren ^ het is niettemin zeer Spieragtig, en miflchien IL Hooiii>-' 

 flerker naar reden van zyne grootte, dan de^^^^' 

 Lighaamen der allerfterkfte Eeeften. Want zo 

 wy de kragt van een Leeuw by die van een 

 Man vergelyken willen , moeten wy in agt nee- 

 men, dat het denkbeeld, 't geen wy maaken 

 van de fterkte van dit Dier , eenigermaate valfch 

 is; dewyl het grootfte deel daar van is toe te 

 fchryven aan zyn Muil en fcherpe Klaauwen. De 

 Wapenen , die de Menfch van de Natuur on t van- 

 ' gen heeft , zyn onfchadelyk ; ach ! dat de Kond 

 hem 'er niet in de hand gegeven had , die nog 

 verfchrikkelyker zyn dan de Nagelen en Tanden 

 der Verfcheurende Dieren. Doch men kan, op 

 een bekwaamer manier, de vergelyking van de 

 kragten opmaaken ; te weeten uit het draagen 

 van zwaare Laften. Daar wordt verzekerd, 

 dat de Pakkedraagers , met zekere I-ïaaken op 

 de Rug , te Konftantinopolen , de zwaarte van 

 negenhonderd Ponden torfen. [Volgens den Re- 

 gel van BoRELLi zou de kragt der vier Spie- 

 ren, die het Scheenbeen uitftrekken, in dit ge- 

 val zyn van meer dan zes-duizend Ponden (*). 

 Men rekent dat vyf of zeven Man trekken kun- 

 nen tegen een Paard, en fchoon zy hier in al 

 minder fterk zyn mogten , naar de zwaarte of 

 grootte gerekend ; kunnen zy het ten minfte lan- 

 ger uithouden en overtreffen dit Dier in vlug- 

 heid^ 

 (*) De Mom ^nimalmnh P. I. Prop. 40* 



