VAN DEN MeNSCH. 211 



deren tot Steelen en Rooven op; zy maaken LAfdrel. 

 'et hun Werk van. Hellen 'er hun Vermaak in, H Hoofd- 



.STUK 



en hunne Glorie ; zy vertellen , met een onge- 

 meen genoegen , de Rooveryën , die door hun 

 gepleegd zyn , en beroemen zig daar op ten 

 hoogden : de Leugen , Dievery en Moord , 

 voeren by hun den naam van heerlyke Daaden : 

 Veelwyvery , Overfpel en Bloedfchande , is 

 onder deezc Volkeren gemeen. Men ontfchaakt 

 elkander de Vrouweö ; men gebruikt , zonder 

 fchroom , zyne Moeije en de Moeije van zyn^ 

 Vrouw: men trouwt twee of drie Vrouwen te 

 gelyk en ieder onderhoudt zo veel Bywyven 

 als hy wil, wordende een Man zo veel aan- 

 zienlyker en vermogender gefchat , hoe meer 

 Vrouwen hy heeft. 



De jaloersheid heerfcht weinig in Mingrelie , 

 en wanneer een Man zyne Vrouw op de daad 

 met eenen Minnaar betrapt , heeft hy Regt om 

 hem te dwingen dat hy Boete geeve , neemende 

 zelden daar van een andere Wraak. Die Boete 

 beftaat in een Speenvarken , w^aar van zy met 

 hun drieën eeten. Zy geeven voor , dat het een 

 zeer pryswaardige gewoonte zy, veel Vrouwen 

 en Bywyven te hebben , om dat men dus meer 

 Kinderen teelt , die weder voordeel aanbrengen 

 door ze voor gereed Geld te verkoopen of te 

 verruilen voor Huisraad , Kleederen en Levens- 

 middelen. Ook zyn de Slaaven in dit Land niet 

 duur : Mansperfoonen , van vyf-en-^twintig tot 

 veertig Jaarenoud, keften niet meer .dan vyftien 



i.De%l. 1 srvK. O 2 Krop- 



