VAN D Ë N M E N S C ïl. ^^t 



7xcr laat en zelden voor de VolwalTenheid te r. Afdeel. 



voorfchyn : weshalve men die agcerfte Kiezen IL Hoofd- 



Tauden van V Verftarid genoemd heeft. ^'^^^' 



De Tanden 5 hoe klein ook in vergelykingKnnftieGe- 



met de andere Beenderen ^ zvn wonderbaar ten ^,^^ <^erTan- 



dcn. 

 opzigt van hun maakzel. De Natuur heeft haa- 



re zelfflandigheid , welke uitermaate hard moeft 

 zyn 5 om zo veele Jaaren een zo iterke wry ving . 

 te kunnen uitftaan , bekleed met eene Korft , die 

 van Been verfchilt en als Glasagtig zig vertoont : 

 weshalve men ze noemt het Fsrglaasdder Tan-- 

 den\ een Stof, zo hard, dat niets byna, dan 

 de Vyl en knaagendc of fcherpc Vogten, in 

 ftaat is om ze te befchadigen. Zy moeften niet 

 volftrekt gehegt zyn aan een Been , om dat de 

 aandoening van een harde Beet ^ anders , door 

 het geheele Lighaam dreunen zou: ten dien 

 einde zy zy zeer kondig in holletjes geplaatft > 

 daar zy met hunne Wortels als . ingekionken 

 zyn 5 omringd met eene Sponsagtige zelffcandig- 

 heid 5 die (^e fterke drukking weerftaat en te- 

 vens vaflhé^ting maakt. Om gevoed te v/orden 

 ontvangen zy , door een klein gaatje in den 

 Wortel 5 de Vaatjes daar toe noodig. Niet 

 minder zonderling is 't, hoe die Holletjes, in* 

 Tandelooze Oude Luiden ^ zig wpder fluiten, 

 en dus hun nog eenige bekwaamheid tot kaau- 

 wen wedergeeven. 



Het Hoofd ruft op een Beenige kolom, die Oe Ruggc 

 den Stam uitmaakt van het Lighaam , naamelyk S^^^^* 

 de Ruggegraat. Dceze is famengefteld uit vier- 



I. DiEL. xStwk. P 4 ^^' 



