VAN DEN MeNSCH. 245 



klaarden, en, inderdaad, die verklaaring heeft /^^pj^^gj.^ 

 veel ingang gevonden , tot dat men , door de al- u, pj^Q^jj. 

 lernaauwkeurigilc befchouwing met de fynile stuk. 

 Vergrootglazen 5 al die Blaasjes heeft zien ver- 

 dwynen , zo dat 'er niets dan een regte Vezel , 

 met een allerfynfl Netwerk van Vaatjes omwe- 

 ven, overbleef. Deeze Vezeldraadjes, die zo 

 fyn zyn, dat dertig van dezelven, nevens elkan- 

 der gelegd, de breedte van een lioofdhairtje 

 naauv^lyks evenaaren, houden fommigen thans 

 voor de uiterfle enden der Zenuwen , en , indien 

 het holle Buisjes zyn , fchynt de famencrekking 

 der Spieren daar door eenigermaate verdaan te 

 kunnen worden. 



Dit brengt ons tot den Oorfprong der Zenu- De Herfe- 

 wen, de Herfenen naamelyk, die in het Bekke- ^^"* 

 neel beflooten zyn , en van daar hunne zelfflan- 

 digheid uitbreiden door 'tgeheele Lighaam. Het 

 Bekkeneel is van binnen bekleed met een Vlies, 

 \ v/elk het harde of dikke Herfenvlies ^^ genoemd ♦ Bhta 

 wordt, beftaande uit Peesagtige Vezelen, en ^''^^*' 

 behalve de Aders en Slagaders, die tot Voeding 

 van 't zelve flrekken , verfcheide wyde Boezems f + ^ims 

 hebbende , die het Bloed , dat van de Herfenen 

 terugkomt , ontvangen , eer het in de Aderen van 

 den Hals wordt uitgeftort. Hetzelve omvangt 

 de Herfenen , die een eigen Vlies hebben , het 

 dunne Herfenvlies § genaamd , met een zeer dun § P/aMattr, 

 Spinnewebs- Vlies overtoogen. In de Herfenen 

 onderfcheidt men een Voor- en Agter-Brein^ 

 waar van het eerlte, ook de groote Herfenen 



X, DEEt. I Stük, Q 3 £e- 



