VAN DEN MeNSCK. 245 



Maar, wat is de reden van het duidelyk Zien? f. Afdefx 

 De bekwaame afftaiid, alleen ^ is daar toe nietlI.HooFD- 

 genoegzaam: het Voorwerp moet zodanig voor ^^^^^* 



ons Oog geplaatft zyn, dat deszelfs Beeld op {^[^2160,^* 

 die plaats valle , daar de Ziel 'er eene volmaak- 

 te Aandoening van heeft. Zien wy met een 

 Oog of met beide? Zeer dikwils met één^ en 

 dit wel meeft met het regter Oog ; doch , het 

 andere te hulp neemende, ziet men meer Voor- 

 werpen , men zietze klaarder en onderfcheidt 

 meer punten van een zelfde Voorwerp. Van 

 den afiland kan men met één Oog geen oordeel 

 vellen. Men verhaalt dat fommige Menfchen, 

 onder de hecte Lugtftreek in Afrika en Ameri^ 

 ka 5 by Dag blind zyn en by Nagt zien : an- 

 deren hebben geen Gezigt dan met een zeer 

 fterk Licht , gelyk veele oude Luiden , die by 

 Avond en in 't donker geheel Wind zyn. Men- 

 fchen, die Maanden agtereen gezeten hebben 

 in donkere Gaten , daar zy het Licht geheel 

 miflen 5 krygen allengs een bekwaamheid om in 

 den duifter te zien, ja te leezen; doch, daar 

 weder uit komende , zyn zy Stokblind en moe- 

 ten van langzaamerhand zig aan 't Licht ge- 

 wennen. Befpeuren wy niet dagelyks , hoe veel 

 het kort verblyf in een donker gemaakt Vertrek 

 vermag , om ons Dingen te doen zien 3 die even ' 

 te vooren ons volftrekt onzigtbaar waren ? Dit 

 alles hangt derhalve enkel af, van eene fchie- 

 lyke of langzaam", eene veranderlyke of by- 

 blyvende gefteldheid in het Oog, en wel voor- 

 j. deei. istuk, Q5 naa- 



