250 Beschryving 



I. AFDEEL.*^^^"^^^y^ ^^ ^^^ Oogappel , die zig in een fterfc 



II. Hoofd- Licht famentrekt en wyder maakt in de Don- 

 STUK. kerheid of Schemering (*). 



Waarom ^^^ ^^^ ^^^ begrypen , dat wy met twee 

 wy met Oogcn niet dubbeld zien ? Dit is een oude 

 Bier dub Vraag, welke lommigcn op een zeer won der- 

 beid zien. iyj.g manier hebben opgelofl. Aristoteles en 

 anderen meenden, dat wy maar met één Oog 

 zagen: naderhand heeft men zig verbeeld, dat 

 de Ziel de Voorweipen gewaar wierd in den 

 Samenloop van de twee Gezigts-Aflen. Briggs 

 is van Gevoelen, dat in de Gezigts-Zenuwen 

 Vezeltjes zyn , op verfcheiderley wyzen gefpan- 

 * nen, waar van de zodanigen, die aan den zelf- 



den kant geplaatft zyn in de beide Oogen , ook 

 de zelfde Aandoening en Slingering ondergaan. 

 Doch het waarfchynlykfl: is , dat de zelfde Aan- 

 doening op het Netvlies der Oogen, niet meer 

 dan één eenvoudig denkbeeld in de Herfenen 

 verwekt, en dat wy dus op gelyke wyze met 

 twee Oogen het Voorwerp cnkeld zien , als wy 

 mee twee Ooren een zelfden Klank hooren, 

 met twee Neusgaten de zelfde Reuk ruiken , 

 enz. Zou egter de plaatzing der Zenuwen , ne- 

 vens elkander , hier ook niet veel toe doen kun- 

 nen? Want het is, uit een zeer eenvoudige 

 Proefneeming , bekend, dat wy, twee Vingers 

 kruislings over elkander leggende, daar mede 

 weezentlyk dubbeld voelen. 



De 



(*) T\t ^QUitgeZogH J^erhanddingen^ IV, Deel, bladz^ 

 l6ó, enz. 



