VAN DEN M E N S C H. ^59 



ven of agt Vingerbreedten en half zq veel over- ï Afdeel, 

 dwars, de dikte een Duimbreed. Men heeft o- H. Hoofd- 



S TUK 



ver haar gebruik van oudsher getwift 5 en heden- 

 daags is men het daar omtrent nog niet volko- 

 men eens. Dat zy een geheel nutteloos Inge- 

 wand zou zyn , ,ftrydt tegen de. Reden en de 

 Wysheid van den Schepper. Men heeft öok 

 dikwils opgemerkt dat in Dieren , daar zy uit- 

 gefneeden was 5 Ongemakken in de Lever zyn 

 'ontflaan. Waarfchynlykft mag men derhalve be- 

 f! ai ten 5 dat zy iets toe brengt tot de Galmaaking; 

 te meer, devvyl de Maag, opgevuld zynde, dit 

 Ingevv^and meed drukt , en dus de uitvloeijing 

 van 'Bloed uit hetzelve in de Poort- Ader bevor- 

 dert. Dit Bloed , nu , tervvyl de Maag ledig 

 was aldaar opgegaard , zal miirchicn eenigen trap 

 van dunheid en fcherpheid verkreegen hebben, 

 die tot cene goede bereiding van de Gal vcr- 

 eifcht kan worden. 



Na dat de Gal en 't Alvleefch-Sap by de Bryoe Darmen, 

 van het ingenomen Voedzel , zo dra die uit de 

 Maag gekomen is , gemengd zyn , wordt daar 

 van , met de overige by komende Vogten van het 

 Gedarmte , een foort van Emulfie gemaakt. 

 Dit gefchiedt door de werking der dunne Dar- 

 men 5 die met de dikke in den Buik begreepen 

 zyn 5 en te famcn een Kanaal uitmaaken , 

 't welk, zo men gcmeenlyk rekent, zesmaal, 

 doch dikwils zeven of agtmaal zo lang is 

 als het Lighaam van den Meiifch: de dunne 

 Darmen alleen omtrent zes of zeven maal. Zy 



I,D£n^ iSiuK, R 2 leg- 



