!^7ö Beschryving 



I. Afdeel* De zelfflandigheid der Ballen is een fanfen- 



II. Hoofd- hooping van ontelbaare Vaatjes , zeer aardig 

 «TUK. Darmswyze geflingerd en gedraaid. Dceze 

 kels. ' Vaatjes eindigen in den Opper-Bal , die als een 



dikke Rups op den Teftikel legt , en zyne Vaat- 



t Vés def€. jes wederom vereenigt in het afvoerend Vat f. 



Zodanige Vaten zyn 'er tot ieder Teftikel of 



Opper-Bal een, en dus twee in 't geheel , die 



uit het Balzakje , langs de Zaadvaten , in 't Lig- 



haam opklimmen , en zig ontlaften in de Zaad- 



§ VefuuU blaasjes § , leggende van agteren onderaan de 



Seminales Waterblaas. Deeze ontvangen dus het Zaad> 



dat uit het Bloed , 't welke door de Zaad-vSlag- 



aders in de Teftikelen gebragt was 5 is afgefchei- 



den en bereid, bewaarende hetzelve totdentyd 



der Ontlaftinge. 



DeZaacf- De Zaadblaasjes zyn Vliezige Beursjes, ge- 



aasjes. j^^^j^iyj^ omtrent drie Vingerbreedten lang en 



een Duim breed, van gedaante als een kleine 



plat gedrukte Peer. Hunne inwendige zelfftan- 



digheid is Celluleus ; de uitwendige beftaat uit 



een fterk en eenigermaate Spieragtig Vlies. 



Zy hebben ieder een Loosbuisje, die te famen 



uitloopen in de hollighcid van den Watergang , 



naby den Hals van de Blaas. Doch inmiddels 



gaan zy door een Klieragtig Lighaam , of zo 



fommigen willen een dubbele Klier , de Foor^ 



^ Projlau fiaafiders * genaamd , welker Loosbuisjes , ten 



getale van tien of meer, een Slymagtig Vogt in 



den Watergang uitwerpen , dat voornaamelyk 



fchynt te dienen om dit Kanaal glibberig te hour 



den* 



