'VAN DE N M E N S C H. ,309 



gevveeft: maar de Ondervinding heeft het ^^- 1. Afdkeju 

 ■gendeel doen blyken. Men fielt hedendaags, n.HooFD- 

 ,hoe nader de tyd van negen Maanden uitgeloo- stuk. 

 pen is 5 hoe meer waarfchynlykheid , dat het 

 Kind in 't Leven bly ven zal Men erkent , dat 

 die van zeven Maanden doorgaans zwak zyn en 

 zelden tot VolwaflTenhéid komen. 



Zo ftrekt zig dan de tyd der Kraam van ''t Draotover 

 begin der zevende tot de volle negen Maanden MaanckL 

 uit, en dat vroeger komt wordt voor een Mis- 

 dragt gehouden. Maar de Vraag is, hoe ver die 

 ityd fomtyds wel over de negen Maanden loo- 

 pe? De Romeinen hielden de Kinderen, die 

 na de tiende Maand, zo men voorgaf , gcboo- 

 ren waren , voor Onwettig. Het Parlement van 

 Parys heeft een Meisje, van den driehonderd- 

 en-vierden Dag, voor Wettig erkend, en een 

 -ander, van den driehonderd-en»twaalfden , ver- 

 oordeeld. In Regten moet zékertyk een be- 

 paaling daar omtrent zyn , en ^t 'komt vreemd 

 voor, dat die van Montpellier een Kind van 

 twintig Maanden nog voor Wettig houden. 

 't Is waar , men vindt verfcheide Berigten van 

 Kinderen, die over 't Jaar, ja anderhalf Jaar 

 en langer na de Bevrugting, zouden ter wereld 

 ;gekomen zyn; doch by kundige Luiden zyn 

 die Gevallen doorgaans van Bedrog verdagt (*). 

 Op de elfde Maand weet meii dat Kinderen ter 

 wereld gebragt zyn , die dan ook fomtyds fter« 



ker 

 lïen Maanden ter wereld gekomen was , befchrvfr, Cèsiita 



vDem.. I, Stuk, V 3 



