^34 B E S C II R 1^ V ï N G V A N D Ë If 



j^^PPj-^j^^de Laplanders en andere Noofddyke Volken 5' 

 ïtLHootD' ^^^^ zulks-, in den Winter, üit noüdzaaklykheid 

 STUK. doen, öm iig voor de ftrenge Koude te Verber* 

 gen. In zeker Ryk van Indie , Idalcan ge- 

 naamd, getuigen de Jaarboeken der Jefüiten, 

 dat de Priefters, op den Berg der Afgoden, en 

 \ Gemeene Volk 5 onder de Aarde woonen In 

 Afrika , by de Maanbergen , zouden de Menfchen 

 in diepe Holen en Spelonken hun Léven door- 

 brengen , öm dat zy hét Licht der Zoiine niet 

 vêrdraagGn kunnen* Het zelfde wordt getuigd 

 fan de Bergen aan de Kaspifèhê Zee. 



Tot dus verre fchynt de Zaak geen duifier-* 

 heid te hebben, maar, indien men vraagt of 

 deê^e Schepzels, die wy nu hebben opgeteld, 

 fót het Geflagt der Menfchen bêhcoren of niet^ 

 %o vervalt men in grooté zvvaarighéden. De 

 Ouden fchynen zelfs onderfGheid gemaakt té 

 hebben tufTcheHF^H^/if, SylvMl tn S^fyH ^ zyn- 

 de de twee eerften Akker- en Bofch-Godeïi en dé 

 iéatilen inzonderheid wegeils hunne Geilheid 

 vermaard. Een défgclyk fooït van IJSeren 

 (zegt TuLPius) fchynt in de HeiiigeSchtlftge- 

 ïneeiid te worden met het Woord Sagtiir^ 't welk 

 iii 't Hebreeufch een HairJgen betekent, ei> 

 fëboöïi het in 't Nederduitfch door Iktlvékfi 

 vertaald is , van de Engelfchen ovörgebfagc is 

 hl &/^r; als zyiide eeïi Bofch-Dier, ruighairig 

 gelyk de Geiten, niet alleen huppelende ïriaar 

 lÈ^M jÈyne Makkéf § toeroepende ; aan 't welke 

 4e Israëliten geofferd, van 't welke 2:y Eeel^ 

 i.' ^ den 



