VAN DE VlEDERMUIZEN. 413 



dien men daar Vledermuizen at , gelyk in de f. Afdrel. 

 Ooftindiën ; men nooit voor Hongersnood zou vi. Hoopd- 

 behoeven te vreezen. Zy zyn 'er 5 zegthy, zo^^^"^* 

 menigvuldig, dat zy by 't ondergaan van de 

 Zon de Lugt verduifleren. 's Morgens , by 't 

 aanbreeken van den Dag , maaken zy zig vaft in 

 de toppen van groote Boomen, hangende by 

 bollen aan elkander 5 gelyk een zwerm Byën , 

 of als een tros Kokosnooten. Het is dan zeer 

 pleizierig , dien keten te breeken met een Snap- 

 haanfchoot , en te zïqn 3 in welk een belemme- 

 ring deeze affchuwelyke Schepzels zig door 't 

 Daglicht bevinden. Hunne grootte is als jonge 

 Hoenderen. Zy komen dikwils in de Huizen , 

 daar de Negers hun tydverdryf zoeken met ze 

 te dooden 5 doch zy zien ze met een foort van 

 afgryzen aan , en , hoe hongerig zy ook mogen 

 zyn 3 zy hebben geen luft om 'er van te eeten. 



Pater du Tertre zegt 3 dat de gehoornde Bbedzui- 

 Vledermuis van Brafil3 gemmi^d Amkra^Giiacu^^^^^Jj^^^ 

 waarfchynlyk de tweede vSoort van LiNNiEus 5 in Amerika» 

 een kleine Beet geeft in het Oor 3 waar van men 

 veel moeite heeft het Bloed te flempen. Her- 

 RERA verhaalt, dat 'er aan de Kuüvm Darten^ 

 in de Wettindiën3 Vledermuizen zyn, welker 

 Steek Venynig en fomtyds doodelyk is. t'Is in 

 deezen zeer aanmerkelyk 3 indien men 'c mag 

 gelooven 3 dat zy 3 een Menfch gedoken heb- 

 bende 3 's anderendaags denzelven onder hon- 

 derd Menfchen weeten op te zoeken 3 om hem 

 wederom op die zelfde plaats te fteeken. De 



' 1. DfiEt I. Stuk. Iü' 



