VAN DEN OlYPHANT. 419 



lïoOFD-^ 



VIL HOOFDSTUK. stuk. 



Befcbryving van den Olyphant. Zyne Ver^^ 

 fcheidenheden , Etg$nfchappen en Gehruik. 

 De Manier om deeze Dieren te vangen , zo in 

 Afrika als in Ooflindie. Hei Ligbaamsgeftel 

 en de Ontleedkundige Befchryvif?g van een 

 Olyphant 5 die He Verfailles is geiveefi. D& 

 nuttigheid van het Elpebeen e/ Yvoor. 



o 



Nder de Zoogende Dieren van den Twee- Naains*^ 

 den Rang , die door den Heer Linn^eüs ^^ ^"* 



Brilt a genoemd worden, hebbende boven noch 

 x)nder geene Voortanden, komt de OLYPHAr^T 

 het eerfte voor. Dit Dier heeft in alle Taa- 

 ien van Europa byna den zelfden Naam, af- 

 komffig van den Griekfchen Elephas , die door 

 de Romeinen is overgenomen : geen Wonder, 

 inderdaad , dewyl het in Europa niet gevonden 

 en 'er maar zeer zelden gezien wordt. Sommi- 

 gen zyn 'er, die deezen Naam afleiden van \ 

 Hebreeufche Woord A/aph (Iceren), wegens de 

 leerzaamheid van dit Dier: doch 't is waar-» 

 fchynlyker dat zyn Hebreeufche Naam Phi/y 

 van een Grondwoord , 't welk iets groots en 

 wonderbaars betekent, af te leiden zy. Ook 

 vindt men Schryvers, die zig verbeelden, dat 

 de Bebemoth der Heilige Schriftuur de Olyphant 

 zou zyn , doch volgens Bochart wordt be^ 

 1.DKE1.. iStuk. Dd 2 Ri- 



