VAN DEN OlYPHANT. 42T 



Onder de oude en hedendaagfche Schry vers is i.Afdkel. 

 een merkelyke onzekerheid ge weeft, of de O- viL 

 Ivphant, wegens hec maakzel zyner Pooten, Hoofd- 



* STUK 



toe de Gevingerde of Gehoefde Dieren gebra2:c _ ' ' ' 



Twyfeling 



moeft worden. Plinilts zegt dai hy vyf Vin- over de 

 geren heeft , die plomp van gedaante en met ^^^'^*^"- 

 Hoeven niet met Nagelen gewapend zyn 5 naauw- 

 lyks van elkander afgezonderd. Hier in fteni- 

 den de volgende Autheuren overeen, doch de 

 Heer Ray heeft aangemerkt , dat het onderde 

 der Pooten naakt w^as , zynde het bovenfte der 

 Vingeren alleen met de Hoef bekleed, zo dac 

 men niet kon zeggen , dat hy op Hoorn gaat , 

 gelyk het Paard, de Ezel, en eenige andere 

 Dieren. Die zelfde Schry ver , egter , fcheen te 

 twyfelen over het maakzel deezer Pooten , be- 

 kennende dat hy ze niet dan in Afbeelding had 

 gezien, en merkte het Dier derhalve aan als 

 een middelfoort , tuiTchen die met Hoeven en 

 Klaauwen. 



De Heer DE Vv^ïlde, een Lid der Akademie t,. 

 van Petersburg, heeft door zyne Waarneemin- "^Jï^etfr '^ 

 gen dit ftuk in grooter hcht gefteld. Hy ont- rrem,"^"^' 

 dekte, in een Dier van dit Geflagt, dat aan de 

 vier Pooten een Hoornige Zelfftandigheid was, 

 die niet alleen het bovenfte deel der Vingeren 

 bekleedde , maar den geheelen omtrek daar van 

 maakte, of liever de gantfche toppen omvatte. 

 Dit deedt hem den Olyphant houden voor een 

 Gehoefd Dier, en voor een middelfoort tus- 

 fchcn die welker Pooten geheel en die welker 



l. Deex. iStuk. Dd 3 Poo- 



