VAN DE KEMELEN. II 



Omtrent de Soorten van Kerneis is minder L Afdebl. 

 Gefchil dan in de Rangfchikking. Klein telt XXXI. 

 'er zes ; Bkisson en Linnjeus hebben 'er maar c °° FD " 

 vier, ceweetentwee die in Afrika, twee die in soorten* 

 Amerika huisveften , als volgt. 



(i) Kemel met ééne Balt op de Rug. j. 



Vtameda* 



De Naam , dien de Kemel of Kameel in alle rms. 

 Taaien van Europa draagt , is buiten twyfel af- KerneL 

 komftig van 't Latynfche Woord Camehis ', dat 

 wederom van het Grickfche Kameelos zynen oor- 

 fprong heeft , en dit van het Hebrceuiche Ga- 

 trial , 't .welk byna overeenkomt met het Chal- 

 deeufch Gamela , 't Arabifche Géinal en 't Sar- 

 razynfche Scbymel. De Italianen noemen hem 

 Camello, de Spanjaarden Camelo , de Enge ] fchen 

 Camel, de Franfchen Chameau en de Duitfchers 

 Kameltbier. De jonge Kerneis en de Wyfjes 

 hebben egter in de Oofterfche Taaien verfchil- 

 lende Naamen Y gelyk men dit onder ons ook 

 ziet plaats hebben by het Hoorn^ en Wolvce, 

 de Paarden , Varkens en andere Dieren. 



De Kemel is geen inboorling van Europa en Wooa- 

 het fchynt dat menze ook niet in Amerika vindt ;P laats * 

 doch onder de Oofterfche Volkeren zyn ze me- 

 nigvuldig en die van Afrika worden voor de 

 grootfte en ftërkfte gehouden. De Arabieren 



het> 



(i) Camelus Topho Dorfi unico, Syfi. Nat. X, VL Ca« 

 snelus unico in Dorfo gibbo. Raj. Qvad. 143 Camelus» 

 Jonst. Onadr. Tab. XLL Gesn. Qjtadr. 15:9. Aldr* 

 Bifhlc. 90S. 



I, Dekl. III Stwk, 



