VAN DE KEMELEIT. IJ 



dra zy daar gekomen zyn , neemende weder an- j c Afdeed 

 deren , die vet zyn , in de plaats, tot hunnen XXXI. 

 terugtogt. Die van Afie zyn zo fterk niet ; H ° ofCk 

 men moet hun dagelyks Voeder geeven ; doch 

 zy hebben ook die eigenfchap , van lang zon- 

 der Drinken te kunnen zyn , indienze maar Gras 

 of groene Kruiden vinden. Men voedertze 

 gewoonlyk met Gerfl: of Spaanfche Tarwe, 

 maakende een Deeg van Gerfte en Tarwe- Meel 

 met Water, en fteekende hun daar van Klom- 

 pen , als twee Vuiften groot , in- den Bek. 

 Dadels en gedroogde Vifch dient hun ook tot 

 Spyze. 



De Kerneis zyn leerzaame Dieren. Men wil 

 dat zy , nog Jong zynde , het nederknielen , 

 wanneer men hun de Kniejen met een Stok aan. 

 raakt, worden gewoon gemaakt, 't Is zeker, 

 dat zy hier door gelegenheid geeven , om ze ge- 

 makkelyk te kunnen belaaden en hun de Pak- 

 ken op de Rug vaft te maaken , fomtyds wel 

 duizend Ponden zwaar (*) ; doch doorgaans 

 worden die hun ter wederzyde van de Rug op- 

 gehangen. Zy geeven , zegt men , door teke- 

 nen te kennen , wanneer zy genoegzaam zyn 

 beladen , en gaan dan van zelf opltaan , ftooten 

 met den Kop of maaken eenig Geluid. Men 

 legtze geen Gebit in den Bek , maar door het 

 Vel, boven de Neus , wordt een Ring gedo- 

 ken, 



(*) Ik vind in de Ditlionnaire des Arts O* Sciences * 

 gemeld van 10000 Pond; doch daar aal denkelyk eea o 

 te veel gefteld zyn. 



i. Dkel III Stuk, 



