38 Besghryvino 



%, Afdsel. Weinig is 'er aangaande de Eigenfchappen vaa 



XXXIIL dit Dier bekend , dan dac het Gras eet met de 



Hoofd Vqorpooten wyd van een , om dat het anders 



STLJK 



den Grond niet zou kunnen raaken ; doch zyn 

 Kemeh 

 PardeL yoornaamfte Voedzel fchynen de Bladen en te- 



Eigen- dere Takken te zyn van het Geboomte , die 



foppen. h et5 wegens zyne hoogte, ver bereiken kan. 



Sommigen verhaalen on$ , dat het de Takken 



met zyne Hoornen nederwaards trekt, doch dit 



is , als men heft maakzel van die Hoornen in 



aanmerking neemt , zeer onwaarfchynlyk. Ik 



verwonder my , dat de hedendaagfehen zo ruim- 



fchootig zyn in de hoogte , tot welke het zy- 



nen Kqp , terwyl de Voorpooten op de Aarde 



liaan , kan verheffen : men %egt van tot vyftien 



Voeten ; dat waarlyk ongerymd is , en , indieq 



men op de Afbeeldingen agt geeft, gantlchmis: 



want die zelfde Schryvers verzekeren ons , dat 



het Lyf niet meer grootte dan die van een ge- 



woonen Hertebok heeft > welke , fchoon ik niet 



weet wat Dier men 'er mede meene, denkelyk 



niet 



yan 't 5:. Vers in 't XIV. Kapittel van DeuteyonomiUm , daar 

 nien in een Latynfche Overzetting Camelopardus , in een 

 Neerduitfcbe Elanden heeft; fchoon de Heer Buxtorp 

 zegt , dat het by de Jooden , in de Hoogduitfche Vertaa- 

 ling , Rupicapra , een Gems of Steenuil, betekent; en 

 dus wordt het ook , in de Dortfche Overzetting van den 

 J3ybel , verraald gevonden. Men kan niet twyfelen, de- 

 wyl het aan de Voetzooien der Pooten gefpleeten Hoeven, 

 heeft en herkaauwt, of het behoore. onder de reine Die» 

 ren; daar de Keme.1, om dat hy geen gefpleeten Hoeven 

 heeft, van was afgezonderd: zo dat in 't Werk van John- 

 ston gantfeh verkeerdelyk verzekerd wordt, dardenjoo- 

 den het eeten van den Kemel-Pardel verbooden was. 



