vA£? de Herten. 41 



$en tytel aan van het Groote Dier , en das is men j^ Afdeel, 

 ookby de Italiaanen gewoon , 't zelve den naam XXXIII. 

 van Granbejlia, dat is het Groote Beeft, te gee- gTü ^° FJ 

 ven, zo fommigen verzekeren, Eland. 



Men begrypt ligt, hoe de Befchry vingen van of her de 

 pen Dier, dat vreemd was in Italië , aldaar zo ^ lce der 

 onvolkomen konden zyn , als die van den Ke- J? m 

 mel-Pardel onder ons. In den eerften opflag zou 

 men haaft vermoeden , of de Alce , waar van 

 de Griekfche en Romeiniche Schryvers gewa- 

 gen, niet wel een ander Beeft mogtzyn; maar, 

 alles wel overwoogen hebbende, befluit de Heer 

 Perrault, dat het verfchil, *t geen men in de 

 Befchry vingen ontmoet, afhangt van de onbe- 

 kendheid van dit Dier. Pausanias merkt aaft, 

 dat de Alce onder alle Dieren het eenigfte zy, 

 ? t welk de Menfchen niet naby kunnen komen; 

 dewyl het hun van verre weet te ontdekken 

 door de fynheid van zyn Reuk. Hier van daan 

 komt het miffchien. dat fommïgen gezegd heb- 

 ben , dat het Hair van dit Dier gemengeld was 

 van kleur , gelyk dat der meefte Geiten , ande- 

 ren dat het van ééne kleur was , gelyk dat der 

 Kemelen: dat fommigen aan hetzelve Hoornen 

 toefchryven , anderen geen Hoornen : dat fommi- 

 gen zeggen , dat het geen Gewrichten in de Bce- 

 nen heeft, anderen dat zulks niet waar is van de 

 Alce , maar van een ander Dier , Macblis genaamd. 

 Alle deeze Byzonderheden vindt men in de 

 Eland, 't Is waar, dat hy eenkleurig Hair heeft 

 pver't Lyf 9 en vaal, gelyk de Kemelen ; doch 



I, Deel. III Siwc, C 5 de 



