van de Herten. 47 



■deïniffen van het Noordenis geen gebrek aani.AFDFXL» 

 Wolven, die in 't Wiiiter-Saizoen , door Hon- XXXUL 

 ger geperft, alles wat leven heefteen onder hun sr ^ opcU 

 bereik komt, verfcheuren. De Elanden, door £i an d. 

 het fchrikkelyk gehuil der Wolven van derzel- 

 ver komft verwittigd, wyken op 't Ys , dat voor 

 hun het voordeeligfte Slagveld is ; als waarop zy, 

 door middel van hunne platte Hoeven en de 

 liyfheid hunner Beenen , taamelyk valt (laan; 

 en wagten 'er in Slagorde de Wolven af , die 

 zy door fchoppen met de Pooten en (looten mee 

 de Hoornen afweeren , zo dat er dikwils van de 

 Wolven (heuvelen. Op het Land , in tegendeel, 

 daar de Sneeuw diep legt , of in de Bofichen , 

 is menigmaal het voordeel aan de kant dei- 

 Wolven. 



Indien men het berigt van fommigen geloo- Lighaatos. 

 ven mogt, zou de (latuur van dit Dier verbaa- 

 zend zyn. Het heeft , zegt men , zo lange 

 Pooten , dat een Man regto verend onder zynen 

 Buik kan (laan (*) ; doch dit ruikt een weinig 

 naar het Verhaal der genen , die ons vertellen , 

 dat een Man te Paard onder den Buik van den 

 Kemel-Pardel door kan ryden. Het wonderbaa- 

 re wordt gemeenlyk nog vergroot ! De geloof, 

 waardigfte Schry vers vergelyken de grootte van 

 dit Dier by die der zwaarfte Offen of Paarden ♦ 

 De Kop (zegt Brisson) is langwerpig , de Hals 



kort i 



O Er. Pontoppidans. Müt. Jgfft. faun H®^ 



taeoen. il. Th. p. 20, 



l t Dbel, IIIStvk, 



