van de Herten. 4p 



hebben een zagte Wollige Huid , welke hun L Afdéi*l« 

 voor de Koude befchut, tot dat zy een genoeg- XXXfïL 

 zaarae hardheid hebben gekreegen. By dcnJ^° FD ' 

 Wortel zyn zy eenigermaate rond, doch verder gi a y é 

 flrekken zy zig wederzyds als platte Vleugels 

 uit, die fomtyds wel de dikte krygen van twee 

 Vingerbreedten , met eenige uitfteekende Punten 

 aan de kanten. In grootte fehieten zy by de Hoor- 

 nen van het Hert te kort; want de langte is zel- 

 den meer dan twee Voeten , de breedte wel twee 

 Handpalmen aan het end* Hoe grooter deeze 

 Hoornen zyn , hoe koflbaarder men dezelven agt; 

 wantzy worden dikwils, tot fieraad, alsArmblakers 

 gebruikt in de Paleizen der Grooten. Men heeft 

 'er gezien met zeventien, agttien, ja twintig 

 Hoorntjes of Knoppen , en zo breed , dat 'er twee 

 Man bekwaamlyk op zitten konden. Jaarlyks 

 vallen deeze Hoornen in 't Voorjaar af, en 'c 

 fchynt dat het Dier zig door wryven aan de Boo- 

 men , wegens de Jeukt , die het miiïchien heeft , 

 daar van verlofL In de Plerfft is het wederom 

 met nieuwe Hoornen voorzien. 



De Eland , die door de Franfche Akademiflen Lighaams 

 ontleed werdt (*) , hadt niet meer langte dan ge[lake ' 

 vyf en een half Voet , van 't end van den Snoet- 

 tot aan 't begin van de Staart , die maar twee 

 Duimen hielde, 't Dier hadt geen Hoornen <> 

 als een Wyfje zynde. De Hals was kort en dik, 

 negen Duimen breed en lang. De Ooren had- 

 den 



(*) Ouwagcsadoptéz* Tom. ï. iPart, p, i68, 



I. Deel 111 Stuk. D 



