van- de Herten. 6g 



geduurende de zwaare Koude , tragten zy zig L Afdsfx. 

 te verfchuilenagter de Heuvelen en Duinen , cf XXXUL 

 kruipen in Holen , fluitende zig djgt aan één , H 7 °, ÜFD " 

 cn elkander verwarmende met hunnen Adem, 



In 't Voorjaar is 't de tyd, wanneer de" Her- 't AfWr- 



ten hunne Hoornen verliezen; die van zelfaf~f, en r 



Hoornen. 

 vallen of geloft worden door een kleine poo- 

 ging, welke zy maaken tegen een Tak van een 

 Boom. Zelden vallen de beide Hoornen gelyk: . 

 de een blyft fomtyds wel twee dagen ftaan , na 

 dat de ander is geloft. De oude Herten wer- 

 pen hunne Hoornen vroegft af, te weetenin'c 

 end van Fcbruary of 't begin van Maait , de 

 zevenjaarige tegen 't end van Maart , de zes- 

 jaarige in de Maand April , de Jonge Herten in 

 Sc begin en de Spicsferts tegen 'je midden cf in 

 't laatft van Mey. Hier in komen egter veran- 

 deringen voor, en een zagte Winter vervroegt 

 dit afwerpen der Hoornen zeer. De Herten 

 fcheiden zig dan van elkander 'af, uitgenomen 

 de allerjongften, die by een blyven: zy gaan 

 in de Velden en 't Kreupelböfch weiden , en 

 houden zig daar den Zomer op , tot dat hunne 

 Hoornen weder gefchooten zyn: alsdan loo- 

 pen zy met den Kop laag, uit vreeze van dien 

 tegen de Takken te ftooten , dewyl hunne Kruin 

 dan zeer gevoelig is. Zo dra de nieuwe Hoor- 

 nen ten vollen zyn uitgegroeid , wry ven zy die, 

 in tegendeel , zeer fterk tegen de Boomen ; om 

 'er de Huid af te krygen , die deeze Hoornen 

 omkleedt, en door dit wry ven wil men dat de 



h Deel III Stuk. E £ Hoor- 



