72 Beschryving 



LAfdüelo) tenger en harder worden, naar maate het 

 XXXIIL 5, Beeft Voedzel neemt. Indien het in Mey ter 

 Hoofd- ^ we reld is gekomen, krygt het zyne Knob- 

 „ bels op de Kruin in Mey van 't volgende 

 „ Jaar, en in 't end van Auguftus zyn de 

 v „ Spiesfën tot de volle langte gegroeid ; dan 

 „ vergaart het verder zyn Vet , en die Vet , 

 „ dat zeer fyn en fcherp van Reuk is , veroor*. 

 „ zaakt dien Geur, welken de Herten in de 

 5 , Bronstyd hebben. De gefneeden Beeften 

 „ worden ook wel vet, doch hun Vetmiftdie 

 „ Geurigheid , welke de aangenaamheid van 

 „ het Wildbraad uitmaakt, zynde in de Brons- 

 „ tyd het Vleefch zelf daar van zo zeer door- 

 „ drongen, dat men het, wegens de geile 

 „ Smaak, niet kan eeten, en dat het in een 

 „ korten tyd bederft» s ' 



„ Tot een verder bewys , van deeze voort- 

 „ brenging der Hoornen door eene overvloe- 

 „ digheid van 't Voedzel , dient , dat een vet- 

 X3 te Weide, waar in het Beeft ongeftoord kan 

 , ? leeven, hetzelve een fchoon Gewey geeft, 

 „ van wyduitftaande Hoornen, dik en fraay 

 „ gepaareld van Stam , vol zwaare Takken ; 

 3, waar van het tegendeel plaats heeft in een 

 ,, fchraal gevoed afgejaagd Hert. Miffchien, 

 „ zelfs , zou het niet onmooglyk zyn , door een 

 „ groot gebrek van Voedzel, dit • Voortbreng. 

 „ zei geheel weg te neemen , zonder behulp 

 „ der Lubbing. 't Is ten minfte zeker , dat de 

 9 , gefneeden Herten minder eeten dan de ande- 



„ ren 3 



