van de Herten. 7$ 



kende fterk. Hoe ouder Heit hoe zwaarder I. Afdrel. 

 Stem het heeft in 't brullen ; maar de Hinden XXXIII. 

 loeijen niet dan uit vreeze of fchroom. Groo- ~ J1° 0FÏ> 

 telyks vermoeid zynde en fterk nagejaagd , be- 

 geeven zy zig te Water en zwemmen daar ia 

 zodanig, dat de Kop van den een op het Lyf 

 van den ander ruft , en dus kunnen zy breede 

 Rivieren en groote Meiren overkomen , zonder 

 dat eenig Hond of Paard in ftaat zy om ze te 

 vervolgen. 



Deeze Beeften herkaauwen gelyk het Rund- Voedsel, 

 vee : doch , naar 't fchync , zo gemakkelyk 

 niet ; dewyl het Hert , als met horten , het in- 

 geilokte Voedzel weder in den Bek brengt : 't 

 welk waarfchynlyk zal veroorzaakt worden door 

 de langte van zyn Hals. 't Is s onder het her- 

 kaauwen, eveneens of het den Hik had. Het 

 Beeft drinkt in de Winter en 't Voorjaar wei- 

 nig, doch in 't heetfte van den Zomer 5 en in. 

 zonderheid in de Bronstyd , is het zeer dorftig. 

 Ook begeeft het zig dan dikwils in 't Water 5 

 om zig te verkoelen en te verfriiTclien , zwem- 

 mende niet minder vlug dan het loopt. Ver- 

 volgd wordende fpringt het , zonder eenige 

 moeite, over een Muur, Heining ofSchut van 

 Mans hoogte heen. Hun Voedzel verfchilt naar 

 de Saizoenen: in de Herfft, na den Bronstyd, 

 zoeken zy de groene Scheuten der Boomen, 

 de Bloemen van de Heide, de Bladeren der 

 Braamen,. en andere Kruiden: in de Winter, 

 als 'er Sneeuw legt, fchillen zy de Boomen en 



I. Dsfit. III Stuk, gQ* 



