vin dè Her.tèn. Si 



genfpreekt. De hedendaagfche Jaagers flaaq 'er I.Afbèeï* 

 geen geloof aan : zy meenen dat de Leeftyd van XXXïlh 

 die Beeft bepaald is binnen den omtrek van veer* Htws- 

 tig Jaaren , 't welk omtrent zevenmaal de tyd 

 is van vyf of zes jaaren , dien het tot zynen 

 wasdom befteèdt. Zyn Hoornen neemen fteeds 

 in grootte toe, van het tweede tot aanhetagt- 

 fte Jaar ^ doch uit het getal der Takken kaa 

 men met geen zekerheid dm Ouderdom be- 

 iluiten van het Heit. 



Dit Beeft is niet vry van Ziekten en Onge- 

 makken. Somtyds groeijen in de Maag van de 

 Hinden , zo wel als in die der Herten , dergely- 

 ke Hairballen als in de Maag derKoeijen. Men 

 heeft 'er een gezien , die in zyn midden eed 

 Doorn hadt tot Kern en naar Muskus rook. 

 Nog verwondelyker is 't, dat in 't Voorjaar by 

 de Keel van 't Hert twee Vleezige beurfen 

 worden gevonden, byna gelyk de Amandelen, 

 in de Menfeh geplaatft , welker holligheid ver- 

 vuld is met Wormen 5 die daar in als opgehoopt 

 leggen , gelykende naar de Neuswormen van 't 

 Wolvee, doch grootelyks verfchillende van die 

 Wormen , welke op 't Lighaam der Hoornbees* 

 ten, en van 't Heit zelf* in Vleezige builen 

 groeijen. Van waar, nu, die Wormen aan den 

 wortel van de Tong , in de Herten , ook mogen 

 komen : 't Gevoelen der Jaageren is in deezen zeer 

 onwaarfchynlyk , dat dceze Wormen de Hoor» 

 nen zouden afdoen vallen. De Waarneeming # 

 immers leert, dat zulks veeleer toe te fchry ven 



J Djlel. IJl Stuk» F Zy 



