van de Herten. 89 



te weeten bruin , vaal en rood. Onder de brui- L Afdeel* 

 nen zyn kleine, fchoon even oud; doch deze XXXIII. 

 kunnen zo wel niet loopen als de groote brui- " 00FD ~ 



r ö STUK. 



ne Herten. Die bleekvaal van kleur zyn, (zegt 

 hyO ontbreekt het aan kragt en moedigheid; zy 

 hebben dunne witte Hoornen : doch die hoog- 

 vaal zyn hebben een bruine ftreep langs de Rug, 

 zwaare Hoornen die dïgt gepaarcld zyn , en 

 munten uit in moedigheid. De roodezyn door- 

 gaans jong en zeer vlug. 



Het Hert heeft in zyn poftuur iets , 't welk Lighaam». 

 eene byzondere fcherpheid van Gehoor, Gezigt s 

 en Reuk , uitdrukt. Zyne Ooren zyn zeer groot , 

 naar den Kop te rekenen ; de Oogen ftaan ver 

 van elkander , en op zyde van 't Voorhoofd : 

 de Neusgaaten zyn wyd en groot. Dit alles 

 geeft aan dit Beeft een fchrander Gelaat , en de 

 hooge opheffing van zyn Kop , die een fout is 

 in een Paard, ftaat aan 't zelve fraay. Men moet 

 egter aanmerken , dat het in 't loopen de Hoor- 

 nen niet overend (taande houdt, gelyk men de 

 Herten gemeenlyk afgebeeld ziet : dan zouden 

 zy het Beeft tot een groote belemmering zyn. 

 In tegendeel , door 't opligten van den Snoet 

 leggen de Hoornen , in 't loopen , byna water - 

 pas , of hangen naar de Rug toe over. En de 

 ftyfheid van Nek is aan dit Beeft een groot be- 

 hulp, om zig met de Hoornen te verdedigen. 

 De Hinde heeft veel tammer aanzien , en is 

 kleinder, doch loopt niet minder fncl als hqt 

 Hert. 



ï Deel. III Stuk. F 5 In 



